Мікалай Рыгоравіч Макараў нарадзіўся 25 снежня 1917 г. у сяле Соф’іна ў сялянскай сям’і, у 1928 г. сям’я пераехала ў г. Сярдобск Саратаўскай губерні (цяпер Пензенскай вобласці). Закончыў 7 класаў (1933) і ветэрынарны тэхнікум (1937), працаваў заатэхнікам. У 1937 г. прызваны ў Чырвоную армію.

Фёдар Яфімавіч Маруда нарадзіўся ў 1916 г. у п. Аляксандраўcкі Арэнбургскай губерні (цяпер Шарлыцкага раёна Арэнбургскай вобласці) у сялянскай сям'і. Скончыў 7 класаў Шарлыцкай школы, працаваў у саўгасе, стаў камсамольцам. Па пуцёўцы камсамола ў 1934 г. паехаў на будоўлю ў г. Орск, вучыўся ў рамесным вучылішчы, адкуль быў прызваны ў 1937 г. у Чырвоную армію. У 1940 г. скончыў афіцэрскія курсы, атрымаў званне малодшага лейтэнанта.

Васіль Афанасьевіч Зотаў нарадзіўся 28 лютага 1911 г. у в. Палякоўка Курскай губерні (цяпер Колпнянскага раёна Арлоўскай вобласці) у сялянскай сям’і. У 1929–1934 гг. працаваў ва ўстановах сувязі — інструктарам, памочнікам начальніка, начальнікам Колпнянскай раённай канторы сувязі.

Мікалай Арцёмавіч Кавальчук нарадзіўся 9 жніўня 1925 г. у в. Селішчы Кобрынскага павета Палескага ваяводства (цяпер Жабінкаўскага раёна Брэсцкай вобласці) у сялянскай сям’і. Умовы жыцця і працы былі вельмі цяжкія. Дарослыя аралі, сеялі, касілі, збіралі ўраджай, малацілі, вазілі дровы. Дзеці ўжо з 6–7-мі гадоў дапамагалі бацькам: пасвілі авечак, кароў, коней, з 10-ці гадоў уключаліся ў палявыя работы. У школе Мікола пачынаў вучыцца яшчэ за польскім часам, скончыў сем класаў пачатковай школы. Навучальны год у яго пачынаўся, калі выпадаў першы снег, а заканчваўся, калі снег схадзіў з палёў. У астатні час дапамагаў бацькам па гаспадарцы.

Аляксей Васільевіч Лапацін нарадзіўся 18 лютага 1915 г. у сяле Дзюкава Каўроўскага павета Уладзімірскай губерні (цяпер Шуйскага раёна Іванаўскай вобласці). Бацька загінуў у Першую сусветную вайну. У сяле Колабава закончыў сямігодку, у 1933 г. — школу фабрычна-завадскога навучання ў г. Каўрове. Працаваў слесарам на экскаватарным заводзе. У кастрычніку 1937 г. прызваны ў Чырвоную армію, накіраваны ў Саратаўскае ваеннае пагранічнае вучылішча НКУС, якое закончыў у 1940 г.

Ананій Максімавіч Зарэцкі нарадзіўся ў 1895 г. у в. Навасёлкі Кобрынскага павета Гродзенскай губерні (цяпер Астроміцкага сельсавета Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці) у сялянскай сям’і. Рана застаўся сіратой і яго ўсынавілі чужыя людзі. У 1915 г. у ліку тысяч іншых бежанцаў з Заходняй Беларусі Ананій Зарэцкі разам з жонкай апынуўся ў Самарскай губерні. Адтуль яго мабілізавалі ў Расійскую імператарскую армію.

Васіль Фёдаравіч Марозаў нарадзіўся 23 снежня 1925 г. у п. Васільсурск Варатынскага раёна Ніжагародскай вобласці ў сям’і рабочага. У яго былі тры браты і сястра. Жылі фактычна на хутары. З дзяцінства зведаў цяжкую фізічную працу, рыбалку і паляванне, каб дапамагаць карміць вялікую сям’ю. Закончыў восем класаў, працаваў у лясгасе на нарыхтоўцы лесу. Бацька з пачаткам вайны пайшоў на фронт. Брат Анатоль загінуў на фронце. Брат Уладзімір ваяваў на танку, затым працаваў на танкавым заводзе ў Ніжнім Тагіле.

Аляксей Навумавіч Алесік нарадзіўся 25 красавіка 1915 г. у в. Нікольскае Брэсцкага павета Гродзенскай губерні (цяпер Маларыцкага раёна Брэсцкай вобласці) у беднай сялянскай сям’і. У гады польскай акупацыі (1918–1939) актыўна ўдзельнічаў у рэвалюцыйнай і нацыянальна-вызваленчай барацьбе.

Аляксей Міхайлавіч Сушчук нарадзіўся 8 мая 1925 г. у в. Кустовічы Кобрынскага павета Палескага ваяводства (цяпер Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці) у вялікай сялянскай сям'і. Бацька, Міхаіл Гаўрылавіч, быў працавітым гаспадаром, але пракарміць сям'ю з васьмі чалавек селяніну было цяжка. Большая частка ўраджаю ішла на выплату падаткаў.

Аляксандр Іванавіч Кожын нарадзіўся ў 1922 г. у Арлоўскай вобласці. Вучыўся ў мастацкім вучылішчы, якое закончыў у 1941 г. Напачатку Вялікай Айчыннай вайны быў прызваны ў Чырвоную армію. Прайшоў усю вайну ў пяхоце, быў цяжка паранены, лячыўся ў шпіталях. Узнагароджаны медалямі.